วัดกำแพงแลง

วัดกำแพงแลง หรือวัดเทพปราสาทศิลาแลง อยู่ห่างแม่น้ำเพชรบุรีไปทางตะวันออกประมาณ 1 กิโลเมตร ชื่อวัดมาจากปราสาทขอมก่อด้วยศิลาแลงและกำแพงศิลาแลงที่ล้อมรอบ กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อ พ.ศ. 2478 และวัดตั้งเป็นสำนักปฏิบัติวิปัสสนากรรมฐานเมื่อ พ.ศ. 2497

ภายในกำแพงมีปราสาทศิลาแลงแบบศิลปะขอม 4 องค์ สามองค์ด้านหน้าเรียงกันในแนวเหนือ–ใต้ โดยปราสาทประธานสูงใหญ่ที่สุด อีกองค์หนึ่งตั้งอยู่ด้านหลังปราสาทประธาน

ประติมากรรมที่พบ ได้แก่ พระโลเกศวรสี่กร พระวัชรสัตว์นาคปรก และพระนางปรัชญาปารมิตา แสดงว่าสร้างตามคติพุทธลัทธิวัชรยาน เป็นศิลปะเขมรแบบบายน ในพุทธศตวรรษที่ 18 สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 และนับเป็นปราสาทที่อยู่ใต้สุดของประเทศไทย